Mijn onzekerheden als fotograaf

Zodra mensen je met een spiegelreflex zien lopen denken ze dat je van iedere situatie een leuke foto kan maken. Als je dan zegt dat je het leuk vindt om te fotograferen wordt er verwacht dat je heel goed bent. Als je dan ook nog eens een foto laat zien die goed gelukt is weten ze het zeker; jij bent een goede fotograaf. Heel vleiend, maar is dat wel zo? Die spiegelreflex werkt ook op de automatische stand, een hobby is geen garantie op succes en hoeveel mislukte foto’s gingen er vooraf aan die ene mooie foto?

fotograaf

Fotograaf?

Laat ik even beginnen met uitleggen dat ik mezelf absoluut niet als fotograaf zie. Ik vind het leuk om foto’s te maken, maar dat doe ik voor mezelf. Ik maak geen kunst, werk niet in opdracht en zie het puur als hobby. Ik maak nog regelmatig foto’s op een automatische stand en van de honderd foto’s die ik maak zijn er een paar die er wel leuk uit zien. Dus nee, ik ben geen fotograaf. Die ambitie heb ik ook niet. Ik word gelukkig van het maken van foto’s, ik voel mij vrij. En dat moet ook zo blijven. Ik wil niet de druk van presteren gaan voelen. Waarom dan wel dit artikel? Omdat ik ook als hobbyist zo mijn onzekerheden heb.

Natuur

Ik voel mij het best in een natuurgebied. Het liefst één die uitgestorven is. Ik kan dan op mijn gemak voor die ene paddestoel of bloem gaan zitten. Ik kan honderden foto’s maken zonder dat ik vreemd word aangekeken. Ik vind het moeilijk om van te voren zeker te weten welke compositie ik het mooist vind. Dus ik probeer verschillende dingen uit. Ik vind het moeilijk om op mijn kleine schermpje te bepalen of de foto scherp is en of het licht goed is. Dus ik maak er voor de zekerheid nog een paar. Ik ben liever thuis lang bezig met het uitzoeken van mijn foto’s dan dat ik tot de conclusie moet komen dat geen enkele foto gelukt is. Daarom maak ik er zoveel. Maar als ik niet alleen ben voelt dat heel ongemakkelijk. Ik zie de mensen al denken: ‘heb je na 5 minuten nou nog geen foto gemaakt?’. ‘Weet ze wel wat ze doet?’. Ik heb een talent om gedachten van andere mensen in te vullen, maar die zijn natuurlijk alleen maar negatief. Dus als ik het gevoel heb dat mensen op mij letten dan stop ik al snel met het maken van foto’s. Ik word er zo onzeker van dat ik liever wegloop zonder foto.

fotograferen

Mensen

Over mensen gesproken, ik kan mensen niet op de foto zetten. Een camera hebben staat kennelijk gelijk aan het kunnen fotograferen van iemand. Maar dat is echt niet zo. Portretfotografie is een specialisme. Het lijkt misschien simpel, maar het is moeilijk om die juiste blik te vangen. En voor die juiste blik heb je vaak contact nodig met je model. Dat vind ik al heel moeilijk. Ik ben bezig met mijn camera, ik heb geen tijd om ook nog tegen mijn model te moeten praten. En mensen die niet gewend zijn om op de foto te gaan zijn ongeduldig. Na 2 foto’s denken ze dat je klaar bent of ze praten en bewegen constant. Dan ben ik niet iemand die het model weer rustig kan laten zitten en op zijn gemak kan stellen. Tot slot willen mensen direct het resultaat zien. En wat als er geen mooie foto tussen zit? Dat ik op de vingers gekeken word is al erg genoeg, maar dat ik dan ook nog meteen wordt beoordeeld is verschrikkelijk. Dus ik vermijd het maken van foto’s van mensen zoveel mogelijk.

Delen

Als ik dan na het maken van honderden foto’s eindelijk tevreden ben over een foto komt het volgende probleem. Het delen van een foto. Het zeggen dat je blij bent met een foto. Want wat als anderen de foto niet mooi vinden? Er zijn geen duidelijke regels in de fotografie, er is geen goed of fout. Dat maakt mij onzeker. Wanneer is een foto mooi genoeg om te delen? Wanneer mag je trots zijn op iets wat je gemaakt hebt? Vaak deel ik pas een foto nadat ik een lange discussie met mezelf gevoerd heb. Toch blijf ik last hebben van de spanning als ik zie dat iemand op mijn foto heeft gereageerd. Wat zegt die persoon? Is de foto mooi?

Zijn jullie ook onzeker over het fotograferen?

liefs


Volg mij ook via Bloglovin'Facebook | Twitter | Instragram |

Reacties Facebook

Reactie

4 thoughts on “Mijn onzekerheden als fotograaf

  1. Deze onzekerheden rondom fotografie zijn voor mij heel erg herkenbaar. Ik weet vrij weinig van alles mogelijkheden van mijn camera en tot nu toe heb ik nog niet de concentratie gehad om me er echt in te verdiepen. Ik hou er heel erg van om dingen in de natuur te fotograferen. Echt heerlijk vind ik dat. Maar om nu 100000 foto’s te delen van bloemen, blaadjes, diertjes, etc… Daar voel ik me niet fijn bij. Alsof het dan niet “goed genoeg” is, of zo. Ik zou heel graag mensen willen fotograferen. Heel erg graag. Maar mijn sociale angst houdt me heel erg tegen daarin. Ik heb met weinig mensen contact. Ik durf niet zomaar aan een familielid te vragen “mag ik een paar foto’s van je maken?”. Dat is misschien sowieso een rare of niet gepaste vraag, dat weet ik niet. In mijn familie worden alleen foto’s genomen van de kleintjes, eigenlijk. Ik heb bijv. geen enkele recente foto met mijn broers. Dat doen we niet. Vriendinnen zie ik niet meer, helaas. Gaat op hele korte termijn ook niet lukken. Opa en oma en moeder zie ik wel regelmatig, maar die willen liever niet op de foto. Jammer!

    1. Jammer dat er zo weinig foto’s worden gemaakt bij jullie! Ik heb van de meeste familieleden wel een recente foto, maar dat zijn dan vaak kiekjes ipv een echt goede foto. Maar het lijkt mij ook doodeng om van een familielid foto’s te maken met het idee dat het een echte foto wordt en geen kiekje

  2. Ik herken je onzekerheid, ondanks dat ‘k Fotografie studeer. Zelf ben ‘k ook zeer onzeker, maar ‘t voelt goed als ‘k dan bij een geslaagde foto goeie reacties krijg. In ‘t begin durfde ‘k geen zelfgemaakte foto’s op m’n blog te publiceren uit schrik dat men ze zou kopiëren & er hun naam zou op zetten (is makkelijk gedaan tegenwoordig!). Maar dankzij m’n plug-in kan dit niet meer & publiceer ‘k m’n foto’s met een geruster hart 🙂 Daar heb ‘k al veel positieve reacties op gehad.
    Bij je vraag of je foto nu goed of slecht is heb ik op school geleerd dat je foto goed is als jij als fotograaf hem goed vind. Simpel, hé 😉

Geef een reactie