Achter de schermen #40 – het normale leven

In de vorige Achter de schermen was ik bezig met afkicken, zodat ik over kon stappen op andere medicatie. Dat is inmiddels gelukt, waardoor het gewone leven weer kon beginnen!

Doordat ik was afgekickt van mijn vorige antidepressiva kon ik nu de overstap maken naar de nieuwe. Ik zou last kunnen krijgen van bijwerkingen, maar dat valt tot nu toe gelukkig heel erg mee. Ik heb sowieso nooit zoveel last van bijwerkingen, maar het afbouwen viel mij ook tegen, dus je weet maar nooit. Nu is het een kwestie van zoeken naar de juiste dosering en hopen dat ik mij beter ga voelen!

Ik heb een hekel aan naar de kapper gaan, maar soms moet het gewoon. Mijn haar werd steeds langer en het ging steeds meer om mijn hoofd hangen. Ik riep al 3 maanden dat ik naar de kapper moest en nu heb ik het eindelijk gedaan. Er is vrij veel afgehaald, waardoor het nu weer even wennen is. Het moet weer in model groeien. Maar ik kan er nu wel weer even tegenaan!

Vorige week ben ik naar een conferentie over ervaringsdeskundigheid gegaan. Het ging vooral over zorgmedewerkers en dat ben ik natuurlijk niet. Toch werden ook dingen verteld waar ik wel iets aan had. En ik heb weer veel motivatie om te zoeken naar een opleiding en te kijken of ik ergens als ervaringsdeskundige aan de slag kan!

Van vrijdag op zaterdag sliep ik een nachtje met mijn vriend in een hotel, daar had ik nog een waardebon voor. We hadden gekozen voor een hotel vlakbij de grens, zodat we de dag erna naar Duitsland konden. We zijn naar een klein dorpje geweest en hebben een simpel winkelcentrum bezocht. Het was fijn dat het zo klein en rustig was. Ik heb een paar leuke dingen gekocht, zonder dat ik 100 winkels hoefde te bekijken. En we waren op tijd weer thuis, ideaal!

Mijn vader had mijn vriend nog niet ontmoet, dus vorig weekend gingen we met zijn vieren uit eten. Het was gezellig en het eten was lekker. Ik had er al eerder gegeten, maar toen had ik geen plek meer voor een toetje. Nu wel en het was een heel lekker toetje! Alle toetjes zagen er ook heel mooi uit.

Mijn dak lekte al een tijdje, maar die konden ze niet maken omdat het steeds regende. Deze week was het eindelijk een paar dagen achter elkaar droog (wel heel koud) waardoor het dak eindelijk gemaakt kon worden. Tijdens het repareren bleek ook een ander stuk dak lek te zijn, dus het is maar goed dat ze alles even bekeken hadden.

Door de overstap van antidepressiva zit ik nu op een te lage dosis. Dat merk ik aan het aantal paniekaanvallen. Ik heb regelmatig een soort oppervlakkige paniek. Deze week had ik ook een hele heftige paniekaanval. Ik heb er lang niet zoveel last van gehad. Terwijl ik stond te trillen op mijn benen heb ik een uur buiten gelopen tot de paniek voldoende was gezakt om te kunnen slapen. De maan was wel heel mooi! Hij stond heel laag, was oranje en heel duidelijk. Het is natuurlijk onmogelijk om dat mooi op de foto te krijgen, maar het gaat om het idee.

Dansles is voor mij altijd zwaar, maar donderdag was het zo zwaar dat ik de halve les aan de kant heb gezeten.  Mijn lijf was gewoon op. Ik was duizelig, misselijk, zwak, en gewoon uitgeput. Na 3 kwartier zitten voelde ik me goed genoeg om naar huis te gaan. Tijd voor veel rust dus.

En dan was het dit weekend tijd voor de Olympische Spelen! Vrijdag was de openingsceremonie en gister al de eerste schaatswedstrijd. Ik kijk eigenlijk alleen schaatswedstrijden. Ik heb alle tijden in mijn agenda staan en zelfs een fysio afspraak verplaatst om het te kunnen zien. Toch zijn er 3 schaatswedstrijden die ik niet kan kijken. Dus misschien kan ik die opnemen. Verder kijk ik vast nog wel andere sporten tussendoor, maar die ga ik niet heel fanatiek volgen.

Ga jij de Olympische Spelen volgen?

liefs


Volg mij ook via Bloglovin'Facebook | Twitter | Instragram |

Reacties Facebook

Reactie

3 thoughts on “Achter de schermen #40 – het normale leven

Geef een reactie