Waar kan je tegenaan lopen als chronisch zieke blogger

Ik ken veel bloggers die chronisch ziek zijn. Sommigen schrijven ook over hun ziekte(s), terwijl anderen het er eigenlijk nooit over hebben. Waar je ook voor kiest, het kan best lastig zijn om te bloggen met een chronische ziekte. Daar loop ik zelf ook regelmatig tegenaan.

wat moet ik kunnen als blogger?

Te weinig energie

Een blog bijhouden kost tijd. Het regelmatig schrijven van een nieuwe blog, foto’s maken, reageren op lezers, het technische onderhoud. Allemaal dingen waar tijd en dus ook energie in gaat zitten. Energie die je op sommige dagen misschien niet hebt. Of misschien heb je de energie wel, maar voel je je te ziek om te kunnen bloggen. Of heb je zoveel pijn dat je niet achter de computer kunt zitten. Lastig, omdat je meer wilt, maar ook omdat er vaak meer wordt verwacht. Veel lezers vinden het fijn om regelmatig iets nieuws te lezen en haken af als het een tijd stil blijft op jouw blog.

Waar moet je over schrijven?

Als je je veel ziek voelt en nauwelijks het huis uit komt kan het ook lastig zijn om een onderwerp te bedenken. Je maakt weinig mee en constant zeggen dat het niet goed met je gaat maakt je ook niet vrolijker. Er zijn wel een aantal onderwerpen waar je ook vanuit je bed over kunt schrijven, maar op een gegeven moment worden die onderwerpen steeds minder. Zeker als je ook weinig kunt doen (zoals knutselen of lezen) om over te schrijven. Dan is het soms best een uitdaging om weer een nieuw blogonderwerp te zoeken.

Dan kan je ook wel werken

Je kent ze vast wel; opmerkingen van kortzichtige mensen. Toen ik nog niet werkte kreeg ik regelmatig de opmerking dat ik dat prima kon als ik ook kon bloggen. Zo simpel is het helaas niet. Bloggen kan op ieder tijdstip, vanuit je bed, in je pyjama en zo kort als jij het wilt. Of je nou een blog in 1x schrijft, of dat je er 3 dagen over doet in 12 stappen. Met werken is dat bijna nooit mogelijk. Er wordt vaak van verwacht dat je (een deel van de tijd) op kantoor werkt en ook langer dan een kwartier aan het werk bent. Ook is er veel minder flexibiliteit. Zelfs als je de beste baas van de wereld hebt zal het nooit zo flexibel zijn als bloggen vanuit huis.

Zo ziek ben je helemaal niet

Als je wel over je chronische ziektes schrijft is de kans groot dat je dit al een keer hebt meegemaakt; lotgenoten die zeggen dat je niet zo ziek bent. Je hebt net een leuke blog over een uitje geplaatst of laat een leuke DIY zien. Je hebt even geleefd. Vervolgens is er iemand die ook chronisch ziek is die zegt dat het dan allemaal wel meevalt. Je bent minder ziek dan zij zijn, omdat je iets leuks kon doen. Juist andere chronisch zieken zouden moeten weten dat het je waarschijnlijk veel moeite koste, dat je daarna lang moest bijkomen. En zelfs als dat niet zo is; je bent niet opeens minder ziek omdat je iets kunt doen. Het is nutteloos om iedereen met elkaar te vergelijken en uit te zoeken wie het zieligst is. Laat elkaar lekker in zijn waarde en denk niet dat iedereen om een oordeel vraagt alleen maar omdat ze bloggen.

Wat vind jij lastig aan bloggen met een chronische ziekte? 

liefs


Volg mij ook via Bloglovin'Facebook | Twitter | Instragram |

Reacties Facebook

Reactie

28 thoughts on “Waar kan je tegenaan lopen als chronisch zieke blogger

  1. Oh helaas allemaal zo herkenbaar. Energie is bij mij ook echt een punt en de opmerkingen heb ik helaas ook allemaal voorbij zien komen. Hoezo kun je wel bloggen maar niet werken .. en ik mezelf maar steeds weer uitleggen. Zucht, zo vermoeiend!

    1. Ik snap ook echt niet waarom mensen dat doen. Helaas komt het vrij veel voor onder chronisch zieken. Er is altijd een soort strijd gaande om wie het ziekst en zieligst is

  2. Oh, die laatste is zo herkenbaar. Toen ik werd gediagnostiseerd met fibromyalgie zat mijn moeder op allerlei forums dingen te lezen, die ze vervolgens op mij wilde toepassen of projecteren. Ik ben heel bewust altijd van dat soort dingen weggebleven juist, ging me er zieker en zieliger van voelen omdat ik onbewust een soort mee ging doen met die mensen, ‘oh, maar bij mij is het óók heel erg hoor’. Het is voor iedereen precies even erg, want ieders perceptie is toch anders?! Ik hoop dat jij lekker naar je eigen kunnen blijft werken aan je blog, ongeacht wat anderen zeggen.

    1. Die fibromyalgiefora zijn heel erg ja. Die zijn tot nu toe een van de ergste die ik ben tegengekomen XD Maar inderdaad wat je zegt, iedereen voelt het anders en gaat er anders mee om. Het is niet te vergelijken. Sterker nog, ik kan met dezelfde pijn het ene moment goed functioneren, terwijl ik het volgende moment alleen maar in bed blijf liggen.
      En ik blijf gewoon doorgaan hoor! Ik probeer mijn eigen gang te gaan en te doen waar ik blij van word

  3. Herkenbaar. Over dat bloggen niet hetzelfde is als werken schreef ik ook al, en die laatste opmerking is ook zo veel voorkomend hé? Je zou inderdaad verwachten dat er onder chronisch zieke mensen soms meer begrip is, maar vaak is er een soort “concurrentiestrijd” van wie nu eigenlijk het ziekst is. Dat vind ik zo jammer…

  4. Pfff, mensen kunnen zo oordelen over elkaar. Helemaal niet nodig. Iedereen is anders :-). Al lijkt me bloggen en chronisch ziek zijn erg lastig zeker als je ook nog werkt! Dat vind ik juist super knap van je :-).

  5. Nou, heb inderdaad pas geleden voor het eerst zo’n reactie gehad: ‘Mensen die de minste zorg nodig hebben, klagen het meest.’ En bedankt. Maar gelukkig ook veel reacties die juist wel een hart onder de riem steken.
    Wat ik soms ook wel lastig vind, is een breder publiek aan te spreken. Mijn blog wordt toch het meest gelezen door andere chronisch zieken.

    1. Alsof de hoeveelheid zorg die je nodig hebt ook iets zegt over hoeveel last je hebt…
      En van dat brede publiek heb ik minder moeite. Ik merk wel dat de blogs over chronisch zieken vrijwel alleen door andere chronisch zieken worden gelezen, maar blogs over andere onderwerpen worden ook gelezen door een andere groep. Maar ik kan mij voorstellen dat het lastig kan zijn

  6. Super artikel en inderdaad heel herkenbaar. Ik vind lastig om soms iets leuks te bedenken enzo. Ik heb nu mijn blog nog voor mezelf, dan kan ik wel typen. Maar hoef ik niet te denken wat ik anderen wel en niet wil laten weten. Maar leuke blog heb je!

    1. Voor mij is de interactie een groot onderdeel van het bloggen, maar ik kan me ook voorstellen dat het fijn is om gewoon voor jezelf te bloggen en nergens rekening mee te moeten houden! En dankjewel!

      1. Ja kan ik me voorstellen. Alleen ben ik nog niet zover ik ben bang dat bepaalde dingen niet goed zullen overkomen. Maar het is wel de bedoeling dat ik het ook ga doen, alleen de stap nog niet durven nemen.
        En graag gedaan, ik herken me in veel van jou blog en is leuk om te lezen allemaal

          1. Heb jij misschien nog tips voor openbaar maken? Kan het bijv. te veel gaan over ziek zijn ofso?

        1. Het ligt aan de insteek van je blog of het teveel over ziek zijn kan gaan. Wil je de mensen om je heen inlichten over hoe het met je gaat? Wil je andere chronisch zieken bereiken? Of wil je een breed publiek trekken? In dat laatste geval zou ik dan aanraden om ook over andere dingen te schrijven, omdat het anders moeilijk is om veel mensen te trekken die niets met ziek zijn hebben.

  7. Wauw wat een goed artikel !Ik blog zelf niet maar ben helaas wel chronisch ziek dus ik herken veel van wat je vertelt .Als je eens eeen goede dag hebt denken mensen dat je dus niet meer ziek bent en allerlei andere dingen ook kunt ! . Was dat maar waar !

  8. Herkenbaar inderdaad. Ik ben niet echt chronisch ziek, maar heb nogal wat restverschijnselen na kanker. Inderdaad is soms over iets anders als mijn kinderen schrijven soms best een uitdaging. Aan de andere kant vind ik het een heerlijke uitlaatklep.

Geef een reactie